Hari ini nak cerita pasal tawar-menawar. korg hebat tak bab tawar-menawar neh? pernah ada pengalaman tawar-menawar yg menarik? cthnya, si peniaga menangis meraung-raung hingga melutut-lutut sbb terlalu tertekan dgn harga yg korg minta kurg ke. err. tak logik la plak. jap. aku pk cth laen yg lebih logik. emm. apa eh? aku slalu tgk peniaga last-last hangen, tamo layan dan buat bodoh je bila mak aku minta kurg harga. haha. ssh jugak sebenarnya nak tawar-menawar ni kan? tp org kata rugi kalau tak tawar-menawar. sbb harga sebenar jauh 12,000 km lebih murah drpd yg dijual. biasa la peniaga. mesti nak untung. tp aku mmg malas bab nak tawar-menawar neh. sbb tareti dan takut tak berjaya. mak aku siyes hebat gila (nampak ye kwn-kwn. bukan iman sahaja tidak dpt diwarisi. tawar-menawar juga sama). jd dia je la yg selalu tawar-menawar bg pihak aku. tp kalau aku kuar dgn kekwn, kekwn la yg tolong tawar-menawar. tp cmne pn, kita yg nk beli tu mesti kena berusaha lebih menunjukkan kesungguhan kan. so hari tu aku pn try la tawar-menawar dgn bantuan kekwn aku. berjaya ke tidak agk-agk eh?
"kak, 30 je dah la"
"tak boleh la dik. ni dah murah dah neh"
"ala kak. murah sket lg la"
"35 je boleh dik. ni paling murah ni"
3 org kekwn aku tolong minta kurang jugak. taw la mulut perempuan. sorg ja dah bising. 3 org, bising-bising-bising la jadinya. ala-ala back up singer rossa yg lagu hey ladies tu. macik tu agak-agak tension jugak dah sebenarnya. tp masih tersenyum.
"ni byk beli kt kedai akk neh. kurg la lg kak"
"betul neh dik. kalau tmpt laen 40 lebih ni"
"ala kakkkkk"
"aihhh. boleh. tp adik ni kena tinggal sini. semua baju free ja"
sambil pegang-pegang pinggang aku. haih macik neh. bahaya neh.
"haha. ala kak. tolong la kak"
"tak boleh la dik. minta maaf la"
kekwn masih tak putus asa membantu. mmg terbaek la diaorg neh. mesti time skola rendah motto diaorg 'be the best among the best'. siap harmonize lagi suara diaorg. sesiapa yg nak guna back up singer boleh call aku. tetbe, ada sorg kwn ckp kt aku try minta 32.
"oke la kak. kalau 30 tak boleh, 33 la"
"tak boleh dik. 35 je paling murah"
"sy nak beli dah neh. 33 ye kak"
gara-gara aku bodoh bab tawar-menawar, aku minta 33. dan bukan 32 seperti yg disarankan. bkn apa, aku risau kalau macik tu hangen gila dan terus tamo layan dah. bkn takat 32, 35 pn takpat kang.
"eeee. adik neh. dah kawen ke belum ni? kena jd menantu akk dulu la baru akk kasik 30. haaa. ok la. 33 lah"
sambil cabutkan baju dari hanger. ouh! faham dah la sekarang. maafkan sy macik kerana berfikir yg bukan-bukan mengenai macik sebelum ini. woww. menantu pilihan lah kira-kira nya aku neh ek.
"heee. terima kasih kakkkk"
sambil senyum dgn gaya yg paling sopan dan mengawan. eh. maksud aku, menawan lah. atau bahasa mudahnya, gaya menantu idaman macik-macik sekampung yg mmg rugi gila dan menyesal la kalau tak dapat aku sbg menantu kalian. hahaha.
Aku pn senyum puas hati sbb dapat kurangkan harga. tp kwn aku kt sebelah buat muka mcm 'bodoh lah kau neh aku suruh minta 32 yg kau minta 33 kenapa?!' ahh. janji rock! eh bkn. janji berjaya!
p/s: dpt spot tak tang mana tenik nya? :p
.end of entry.